آرزوی هرروزه-مرحوم قیصرامین پور

ای کاش مرا چشم تماشا بادا

یک لحظه زمانه با دل ما بادا

هرروز که می رود به خود می گویم

امروز نبود کاش فردا بادا

...

 

شب من پنجره ای بی فردا

روز من قصه ی تنهایی ها

مانده بر خاک واسیرساحل

ماهیم ماهی دور از دریا

هیچ کس بادل آواره ی من

لحظه ای همدم وهمراه نبود

هیچ شهری به من سرگردان

در دروازه ی خود را نگشود

کولیم خسته وسرگردانم

ابر دلتنگ پراز بارانم

پای من خسته از این رفتن بود

قصه ام قصه ی دل کندن بود

دل به هر کس که سپردم دیدم

راهش افسوس جدا از من بود

صخره ویران نشود از باران

گریه هم عقده ی ما را نگشود

آخر قصه ی من مثل همه

گم شدن در نفس باد نبود

روح آواره ی من بعد از من

کولی در به در صحراهاست

می رود بی خبر از آخرراه

همچنان مثل همیشه تنهاست

کولیم خسته وسرگردانم

ابر دلتنگ پر از بارانم

اولین هدیه!

وقتی متولد شدم،صدایی در گوشم طنین انداخت که:

پس از این با تو خواهم بود!

گفتم:کیستی؟

پاسخ گفت:غم!

گمان بردم عروسکیست که با او بازی خواهم کرد،

بعدها فهمیدم که من عروسکی هستم در دستان او!

مارگوت بیکل - ترجمه:احمد شاملو

یکدیگر را می آزاریم

بی آنکه بخواهیم

شاید بهتر آن باشد

که دست به دست یکدیگر دهیم

بی سخنی.

دستی که گشاده است

می برد

می آورد

رهنمونت می شود

به خانه ای که

نور دلچسبش گرمی بخش است.

برای اون یه نفر که همه ی دوستیه در یک اسم

سلام عسلی من!

ازبابت هدیه ی خوشگلت ممنونم!

اس ام اسی که برای تبریک تولدم فرستاده بودی هم بهم رسید!

فکرکنم دست مبارکی سندش کرده باشه!!!!!!!!

ازعبارتی که توش نوشته بودی خیلی خوشم میاد حس می کنم انگار هیچی عوض نشده و هنوز تو همون روزاییم...

ازاینکه یکی از روزهای اول سال جدید زندگیمو کنار زوووووووره طلابلا و تو گذروندم خیلی خوشحالم.لذت بردم از کنارتون بودن و قدم زدن توی اون محوطه ای که همش برام خاطره س!

خاطره ی شبایی که با زووووره ومینا رو به سالن می نشستیم تا کلاست تموم شه وبیای با هم یه ساعتی بیرون باشیم وتو هم باانرژی تمام میومدی!!

یاشبایی که با زوووووووره مینا می نشستیم به درددل و نخودچی خورون!

شبی که با تو و مریم گذشت یا منو مریم(که من لب پرتگاه بالا آوردما!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)

یا شبای آخر!

یادآوری خاطره های قشنگ گذشته خیلی شیرینه - بی نهایت - ولی وقتی یادت میفته که حالا دیگه فقط یه خاطره س و تکرار نشدنی اشکت در میاد!

شاید این یکی دوروز باهم بودنم که می گفتی من ساکتم وتو فکر به خاطر فکر کردن به این چیزا باشه.

من معمولا خودمو زود با شرایط جدید وفق می دم و الان از نظر روحی مشکلی ندارم(منظورم اینه که دپرس نیستم)

ولی وقتی چیزی رو عمیقا برای خودم یادآوری می کنم و بهش فکر می کنم اونقدر توش غرق می شم که انگار دارم اون لحظه ها رو تجربه می کنم بعد یهو به خودم میام و میبینم نه همش توذهنم بوده بعد ساکت می شم.اینجور تفکر کردنم هم دردسر ساز شده واز جمع جدام می کنه!

راستی درباره ی حرفایی هم که اون شب درباره ی اس ام اس و تماس و اینا زدیم بازم می گم منو هیچ وقت با کسی قیاس نکن!چون من مث هیچ کس نیستم.دوست داشتن یه دوست اونقدر برام ارزش داره که به خاطر اینجور مسائل پامو روی همه چیز نذارم.مگر پای توهین در میون باشه.دیگه هرچی باشه حافظ خونیم دیگه:

دردم از یاراست ودرمان نیز هم

دل فدای او شد وجان نیز هم

یاد باد آن کو به قصد خون ما

عهد را بشکست وپیمان نیز هم

دوستان در پرده می گویم سخن

گفته خواهد شد به دستان نیز هم

چون سرآمد دولت شبهای وصل

بگذرد ایام هجران نیز هم

عزیز دلم برام مهم ترین چیز راحتی خیال توئه!می دونم اینجور چیزا ممکنه ذهنتو مشغول کنه نمی خوام اینطور باشه!

خیالت راحت من نه ازت دلخور می شم نه حرفای اون شبم از روی دلخوری بوده.امیدوارم تو هم از من دلخور و نا امید نشی!

راستی حافظو به نیت تو باز کردم اومد:

مطلع:

هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز

ز روی صدق و صفا گشته با دلم دمساز

وشاهدش با مطلع:

منم که دیده به دیدار دوست کردم باز

چه شکر گویمت ای کارساز بنده نواز

الآن نصفه شبه زده بود به سرم.شهر قلب مینارو هم خوندم.باورت میشه تا حالا نخونده بودمش؟

اشکمو درآورد.خیلی.

(البته خوب شد فهمیدم کیسه های اشکم سالمن!)

بگذریم .

از لحظه لحظه ت استفاده کن و بهترین بمون!

مواظب خودت باش اون یه نفر خود خودم!